Niemand weet hoe intens het thuis is.
Niemand weet hoe intens het thuis is.
Soms twijfel je aan jezelf: wil ik dit zien, of ís dit er echt?
Je denkt regelmatig: ze vinden me op school vast een zeikouder.
Je familie reageert zo anders dan je had gehoopt. Minimaliseert, relativeert, of zwijgt.
Je brengt een huilend kind naar school en je hart breekt, elke keer weer.
Niemand weet hoeveel energie alles jou kost.
Je voelt je alleen, echt alleen, omdat niemand ziet wat jij elke dag ziet.
Jij bent degene die altijd het voortouw neemt.
Na ieder (school)gesprek maar blijft malen.
Je bent sterk - maar ook zo MOE van het sterk moeten zijn...
































